Podłoga na legarach skrzypi i ugina się z trzech powodów: za dużego rozstawu legarów, za cienkiego poszycia i styków wypadających w powietrzu. Każdy z nich można wyeliminować na etapie planowania, jeszcze przed zakupem materiału. Kolejność jest istotna, bo grubsza płyta nie naprawi źle rozstawionych legarów.
Co decyduje o sztywności podłogi?
Sztywność wynika z relacji między rozstawem legarów a grubością poszycia. Ugięcie rośnie bardzo szybko przy zwiększaniu rozstawu, więc skrócenie odległości między legarami daje lepszy efekt niż dołożenie kilku milimetrów płyty.
Drugim czynnikiem jest sposób połączenia arkuszy. Sam styk oparty na legarze przenosi obciążenie, ale styk swobodny, bez zamka, przenosi je tylko przez podłoże pod spodem, którego w podłodze na legarach nie ma.
Jaki rozstaw legarów przyjąć?
W pomieszczeniach mieszkalnych typowy rozstaw legarów mieści się w granicach 40-60 cm i przy tych wartościach poszycie 22 mm pracuje bez wyczuwalnego ugięcia. Powyżej 60 cm konieczne jest grubsze poszycie albo druga warstwa układana na krzyż.
Legary układa się na podkładkach z możliwością regulacji wysokości, poziomując całą siatkę przed montażem poszycia. Wyrównywanie różnic klinami pod płytą kończy się miejscowym klawiszowaniem, bo klin z czasem się przesuwa.
Dlaczego pióro-wpust ma znaczenie?
Zamek pióro-wpust łączy sąsiednie arkusze mechanicznie i pozwala przenieść obciążenie z jednego na drugi bez podpory pod stykiem. Dzięki temu nie trzeba dopasowywać rozstawu legarów do wymiaru arkusza z dokładnością do centymetra.
Bez zamka każdy styk musi wypadać na legarze, co przy docinkach wokół ścian i przejść instalacyjnych bywa trudne do utrzymania. Styk zawieszony w powietrzu daje ruch pionowy między arkuszami, słyszalny przy każdym przejściu.
- rozstaw legarów 40-60 cm i poszycie 22 mm
- wszystkie legary wypoziomowane przed montażem poszycia
- styki bez zamka wyłącznie na legarach
- szczelina dylatacyjna 10-15 mm przy ścianach
- arkusze mocowane od środka w stronę krawędzi
Skąd wziąć materiał na całą podłogę?
Przy podłodze liczy się powtarzalna grubość arkuszy w całej dostawie, bo różnica pół milimetra między partiami tworzy wyczuwalny progi na styku. W składzie BAT arkusze konstrukcyjne dostępne są w wersjach z czterostronnym pióro-wpustem, w grubościach przewidzianych do zastosowań podłogowych i z dostawą całej ilości w jednym transporcie.
Materiał zamawia się z zapasem około 10%, bo docinki przy ścianach i wokół rur są nieuniknione. Arkusze przed montażem sezonuje się kilka dni w pomieszczeniu, w którym będą pracować.
Jak wyeliminować skrzypienie na etapie montażu?
Skrzypienie powstaje najczęściej na styku łącznika z płytą, gdy wkręt pracuje w poluzowanym otworze. Pomaga zagęszczenie rozstawu wkrętów na legarach skrajnych i sklejenie zamków pióro-wpust klejem do drewna.
Druga częsta przyczyna to brak dylatacji przy ścianach. Poszycie oparte na tynku nie ma gdzie się rozszerzyć i przy wzrostach wilgotności zaczyna napierać na przegrody, co słychać jako trzaski przy zmianach pogody.
Co sprawdzić przed położeniem warstwy wykończeniowej?
- wszystkie legary wypoziomowane i stabilnie podparte
- poszycie mocowane bez zatapiania łbów w wiórze
- zamki pióro-wpust sklejone na całej długości
- dylatacja przy ścianach zachowana po obwodzie
- wilgotność pomieszczenia zbliżona do docelowej
Przejście po całej powierzchni przed montażem podłogi wykończeniowej ujawnia miejsca, które pracują. Poprawienie ich w tym momencie kosztuje kilka wkrętów, po ułożeniu wykończenia oznacza demontaż całej warstwy.
Trwała podłoga na legarach to kwestia wypoziomowanej siatki podpór, poszycia dopasowanego do ich rozstawu i konsekwentnie zachowanych dylatacji. Grubszy arkusz jest tylko jednym z czterech warunków, a nie zamiennikiem pozostałych trzech.